یاد قلبت باشد؛ یک نفر هست که این جا
بین آدم
هایی، که همه سرد و غریبند با تو
تک و تنها، به تو می اندیشد
و کمی،
دلش
از دوری تو دلگیر است….
مهربانم، ای خوب!
یاد قلبت باشد؛ یک نفر هست که
چشمش ،
به رهت دوخته بر در مانده
و شب و روز دعایش اینست؛
زیر این سقف
بلند،  هر کجایی هستی، به سلامت باشی
و دلت همواره، محو شادی  و تبسم
باشد…
مهربانم، ای خوب! یاد قلبت باشد؛
یک نفر هست که دنیایش را،
همه
هستی و رؤیایش را، به شکوفایی احساس تو، پیوند زده
و دلش می خواهد، لحظه ها را
با تو، به خدا بسپارد….
مهربانم، ای خوب!
یک نفر هست که با تو
تک و
تنها، با تو
پر اندیشه و شعر است و شعور!
پر احساس و خیال است و
سرور!
مهربانم، ای یار، یاد قلبت باشد؛
یک نفر هست که با تو، به خداوند جهان
نزدیک است
و به یادت، هر صبح، گونه سبز اقاقی ها را
از ته قلب و دلش می
بوسد
و دعا می کند این بار که تو
با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشید
شوی
و پر از عاطفه و عشق و امید
به شب معجزه و آبی فردا برسی…

شاعر: مهین رضوانی فرد