جبران خلیل جبران
چه کسی می تواند ایمان خود را از اعمالش جدا کند ، یا اعتقاداتش را از دل مشغولی هایش ؟
چه کسی می تواند لحظه هایش را در برابر خویش بگستراند و بگوید : این لحظه از برای خدا و این لحظه از برای خودم ، این برای روحم و این برای تنم ؟
تمام لحظه های شما بال هاییند برای پرواز در هوا ، پرواز از خویشتن به خویشتن .
کسی که پرهیزکاری خود را به عنوان فاخرترین جامه اش بر تن می کند ، بهتر آن است که برهنه باشد .
زیرا باد و خورشید سوراخی در پوست او ایجاد نخواهند کرد .
و آن کس که رفتار خود را با موازین اخلاق راه می برد ، پرنده نغمه سازش را در قفس زندانی می کند .
آزادترین ترانه ها از لای میله ها و سیم ها بیرون نمی آیند .
و آن کس که پرستش برایش پنجره ای است که او باز کند و نیز ببندد ، هنوز از خانه روحش دیدن نکرده است . خانه ای که پنجره هایش از سپیده دمی است تا سپیده دم دیگر .
خداوند در درون هر یک از ما رسولی قرار داده است تا ما را به راه روشن هدایت کند . با وجود این ، بسیاری هنوز در بیرون از خود به دنبال زندگی می گردند ، غافل از آن که زندگی در درون آن هاست .
جبران خلیل جبران