پاركينسون از كجا مي‌ آيد؟

 

www.hamtaraneh.comچندي پيش هنرپيشه مشهور انگليسي ، دبورا كر كه به بيماري پاركينسون مبتلا شده بود، جان باخت. در تاريخ معاصر افراد مشهور زيادي به اين بيماري مبتلا شدند. هيتلر، سالوادور دالي، مائو و محمدعلي كلي از اين جمله‌اند. امروزه شيوع بيماري پاركينسون رو به افزايش است و مشاغل گوناگون و كار با مواد شيميايي و صنعتي، استرس و تغيير سبك زندگي، همه در افزايش شيوع اين بيماري مؤثرند. خوب است درباره پاركينسون بيشتر بدانيد.

علت ايجاد بيماري پاركينسون در يك شخص هنوز مبهم باقي مانده است. علت احتمالاً تركيبي از عوامل محيطي و ژنتيكي بوده و ممكن است از شخصي به شخص ديگر متفاوت باشد.

اگرچه علت بيماري پاركينسون ناشناخته مانده است اما دانشمندان عواملي را مرتبط با بيماري پاركينسون شناسايي كرده‌اند. به عنوان مثال، در افراد بالاي 60 سال ، احتمال ابتلا به بيماري پاركينسون حدود 2 تا 4 درصد است، در مقايسه با ساير افراد كه حدود يك تا دو درصد است.

ردپاي بيماري در خانواده

در حدود 15 تا 25 درصد افراد مبتلا به پاركينسون داراي يك خويشاوند مبتلا به پاركينسون، هستند. در يك تحقيق بزرگ، محققان دريافتند كه در افرادي كه داراي يك خويشاوند درجه اول مبتلا به پاركينسون مانند پدر و مادر يا خواهر و برادر مبتلا هستند، احتمال ابتلا به پاركينسون حدود دو تا سه برابر جمعيت عادي است. اين به اين معني است كه اگر والدين شما مبتلا به بيماري پاركينسون هستند، احتمال ايجاد اين بيماري در شما كمي بالاتر از سايرين است.

بيماري پاركينسون در بسياري از مبتلايان به صورت مستقيم با وراثت در ارتباط نيست اما محققان تعدادي از ژن‌هاي دخيل در اين بيماري را در تعدادي از خانواده‌ها شناسايي كرده‌اند. بعضي از اين ژن‌ها در پروتئين‌هايي كه در عملكرد‌هاي سلول‌هاي دوپاميني دخيل‌اند، تغييراتي ايجاد مي ‌كنند. به دليل امكان مطالعات وسيع در آزمايشگاه‌هاي مدرن، امروزه جنبه‌هاي گوناگون وراثتي اين بيماري، تحت تحقيقات گسترده‌اي قرار گرفته است.

صدمات محيطي

بعضي از دانشمندان بر اين باورند كه بيماري پاركينسون ممكن است در نتيجه تماس با سموم يا آسيب‌هاي محيطي به وجود بيايد. تحقيقات، تعدادي از عوامل‌ مرتبط با پاركينسون مانند زندگي در مناطق حاشيه‌اي شهر، استفاده از آب چاه يا مصرف تركيبات آفت‌كش را مشخص كرده‌اند. تزريق ماده مخدري به نام متيل فنيل تتراهيدروپيريدين مي ‌تواند به سرعت موجب ايجاد بيماري پاركينسون به صورت دائمي شود. اما در حقيقت هيچگونه مدرك محكمي درباره اينكه يك عامل محيطي به تنهايي موجب ايجاد اين بيماري شده است، وجود ندارد. اگرچه اين عوامل محيطي در مطالعات نمونه‌هاي آزمايشگاهي پاركينسون كمك‌ كننده هستند و محققان هنوز به دنبال سرنخ‌ها و ارتباطات تازه‌اي ميان عوامل گوناگون و ايجاد پاركينسون مي‌ گردند. اغلب متخصصان بر اينكه اين بيماري ناشي از تركيبي از عوامل وراثتي و محيطي است، هم عقيده‌اند، اگرچه ما هنوز ماهيت اين تركيب را نمي ‌دانيم.

پاركينسون چيست؟

www.hamtaraneh.comبيماري پاركينسون اختلال حركتي مزمن و پيش رونده‌ است به اين معني كه علائم اين بيماري به مرور زمان بدتر مي‌ شوند. حدود 15 درصد مبتلايان به پاركينسون پيش از 50 سالگي تشخيص داده مي‌ شوند. شيوع اين بيماري با افزايش سن، زياد مي شود. علت اين بيماري ناشناخته است و در حال حاضر درمان قطعي براي اين بيماري وجود ندارد اما تعدادي از روش‌هاي دارو درماني و جراحي براي بهبود علائم وجود دارند.

بيماري پاركينسون زماني كه سلول‌هاي مغزي موجود در قسمتي از مغز به نام جسم سياه دچار اختلال عملكرد مي‌ شوند يا مي ‌ميرند، به وجود مي‌ آيد. اين سلول‌ها ماده شيميايي به نام دوپامين را توليد مي ‌كنند. دوپامين يك واسطه شيميايي است كه اطلاعات را به قسمت‌هايي از مغز كه در كنترل حركت و تعادل بدن دخيل‌اند، مي‌ فرستد. زماني شخص دچار پاركينسون مي‌ شود كه سلول‌هاي مولد دوپامين شروع به از بين رفتن بكنند و ميزان دوپامين توليد شده در مغز پايين بيايد.

 بنابراين پيام‌هايي كه در ارتباط با شيوه و زمان حركت بدن  هستند، از مغز آهسته‌تر فرستاده مي‌ شوند كه سبب مي‌ شود، شخص مبتلا قادر به شروع و كنترل حركاتش به صورت طبيعي نباشد. بيماري پاركينسون علائم متفاوتي دارد كه از شخصي به شخص ديگر متفاوت است، مانند لرزش دست و پا، صورت و فك، سفتي يا گرفتگي عضلات اندام‌ها و تنه، كاهش سرعت حركات و اختلال تعادل و هماهنگي.

دارودرماني

محققان هنوز در پي ارزيابي سودمندي چند ماده گوناگون روي كاهش سرعت پيشرفت اين بيماري و درمان علائم آن هستند. بهتر است مبتلايان به اين بيماري پيش از مصرف هرگونه دارويي، براي جلوگيري از ايجاد تداخلات دارويي خطرناك با پزشك‌شان مشورت كنند. از آنجايي كه شواهدي در رابطه با آسيب‌هاي اكسيداتيو به سلول‌هاي عصبي در بيماري پاركينسون وجود دارد، مصرف آنتي ‌اكسيدان‌ها تحت بررسي قرار دارد.

 

از مكمل‌ها چه خبر؟

كوآنزيم  Q10يك آنتي‌اكسيدان قوي  موجود در ميتوكندري سلول است. ميتوكندري‌ها يك ساختار مولد انرژي در سلول هستند و بعضي از دانشمندان عقيده دارند كه اختلالات عملكرد ميتوكندري‌ها در ايجاد پاركينسون مؤثر است. يك تحقيق كلينيكي جديد، نشانگر آن بود كه ميزان‌ زيادي از كوآنزيم Q10 موجب كاهش سرعت پيشرفت اين بيماري در تعدادي از مبتلايان شده است اما تحقيقات درباره اين آنزيم هنوز به طور گسترده‌اي صورت نگرفته است تا بتوان مصرف اين ماده را به مبتلايان توصيه كرد.

ويتامين E نيز مي‌ تواند در مقابله با آسيب‌هاي مغزي ناشي از راديكال‌هاي آزاد، مؤثر باشد و به نظر مي ‌رسد كه احتمال ابتلا به پاركينسون را پايين مي ‌آورد، اگرچه شواهد محكمي در اين زمينه وجود ندارد اما از آنجايي كه ويتامين E عوارض جانبي كمي دارد، بسياري از مبتلايان به پاركينسون از اين دارو استفاده مي‌ كنند. تحقيقات درباره مصرف انبه هندي و زغال‌اخته  و نقش آنها در كاهش مرگ سلول‌هاي عصبي در حال انجام گرفتن  است.

كراتين يكي ديگر از تركيبات مورد علاقه دانشمندان است زيرا اين تركيب موجب افزايش ميزان فسفوكراتين كه يك منبع انرژي براي عضلات و مغز است، مي‌ شود. بررسي درباره تأثير اين ماده روي آسيب‌هاي سلول‌هاي عصبي، در حال انجام است. تحقيقات همچنين روي ماده‌اي به نام گلوتاتيون و تأثير آن روي متابوليسم سلولي و قدرت آنتي اكسيداني آن تحت انجام است. هر دوي اين تركيبات به نظر اميدواركننده مي ‌رسند، اگرچه روش تجويز مفيد آنها، عوارض و خطرات استفاده طولاني ‌مدت از آنها مشخص نيست. داروهاي متفاوتي براي مبتلايان به پاركينسون در بازار وجود دارد. اين داروها اغلب گران و از كارخانه‌هاي متفاوتي هستند. اين داروها اغلب داراي عوارض جانبي و تداخلات دارويي با ساير داروها هستند، بنابراين قبل از استفاده از اين داروها، مشورت با پزشكتان بسيار مهم است.

 http://www.ka2.blogfa.com/

با آرزوی شادی