فریاد در سکوت

دلم گرفته است

دلم گرفته است

به ایوان می رم و انگشتانم ر ا

بر پوست تاریک شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی ست

                                                   به یاد فروغ