دلم را همچون نی لبكی چوبین بر لب های خود بگذار
و زیباترین نغمه هایت را در فضای زندگی مردمان مترنم كن!
چنان بنواز دلم را كه هرجا نفرتی هست,عشق باشم من!
هر جا زخمی هست,مرهم باشم من!
هرجا تردیدی هست,ایمان باشم من!
هرجا ناامیدی هست,امید باشم من!
هرجا تاریكی هست,روشنایی باشم من!
هرجا غمی هست,شادمانی باشم من!
خدایا!
توانم ده تا دوست بدارم بی چشم داشت و بفهمم دیگران را حتی اگر نفهمند مرا!
آمین!