چه قدر ساده و آرام
چه قدر صبور و صمیمی
تو در من آمیختی
باور کن تو را در اولین نماز نخوانده جستجو کردم
که هنوز به قنوت گریه نرسیده سلامم دادی
بعد
من ماندم و دستان پر دعایی
که به آسمان پر استجابت چشمانت آویخته شد
اصلا بیا و تو بگو
تو بگو کدامین سو قبله ی من است!؟
+ نوشته شده در ساعت توسط علی حامدی
|